Гадаа цас хайлж, дээврийн ус дуслах нь урин цаг хэдийн ирснийг гэрчилнэ. Бид аливаа зүйлийн үнэ цэнийг болоод өнгөрсөн хойно, хожимдуулж ойлгох нь олонтоо. Өвөл болоход зуныг дурсаж, зун ирэхэд өвлийн цасыг санагалзана. Дүрмийн дагуу төд удалгүй бид сэвсийсэн цагаан цасаа санах л болно. Тиймээс сүүлийн удаа өвлийг дурсацгаая! 
Сар гаруйхны өмнө Хөвсгөл аймгийн Рэнчинлхүмбэ суманд хүйтний жавар тачигнах үеэр зураг даран явж байв. Үүр хаяарахын алдад босож, Рэнчинлхүмбэ сумын төвөөс Жаргант голын зүг хөдөлсөн. Машины дулаан хэмжигч -32 хэмийг зааж байлаа. Машинаас буугаад алхвал цас гутлын түрийгээр татна. Жаргантын голын хар модод дээр цас тогтож, ганц нэг шаазгай ниснэ. Гэгээ татаж газрын цас хөх цайвар үзэгдэнэ. Хөхөө өвлийн хүйтэнд голын чимээ хоржигнон дуугарна. Урд талд Хорьдол сарьдгийн нурууны цас туяарч үүлс шаргалтан нар мандав.
Жаргантын гол нь Дархадын хотгороор 35 км мушгиран урссан Шишгэд гол буюу (Бага Енисейн) эх рүү цутгана. Эргэн тойрны модод дундуур нарны туяа алгуурхан орж ирэн, гол дээгүүр манан татаж харагдах нь Шишкиний зураг адил нүдэнд тусна. Нарны туяа модод дээгүүр давах үеийг мэдсэн юм шиг машинтай хүмүүс цуван ирцгээв.
Эндхийн байгаль үнэхээр үзэсгэлэнтэй юм санж. Сүүлийн жилүүдэд аялагчид Монгол нутгаараа аялах нь ч их болжээ. Эл гол өвөл -50 хэмд хүртэл хөлддөггүй хэмээн нутгийн иргэд хөөрөлдөнө. Хүмүүс ч дор дороо зургийг нь авч, бичлэг хийн гайхан шагшрах дуу хадах аж.
Нар хэвийхтэй зэрэгцэн буцаж эндээ ирвэл манан татаж, эргэн тойрны зарим модод шаргалтан, цагаарч цайран үзэгдэнэ. Дархадын хотгор, Шүүртийн эх, Хорьдол сарьдгийн эргэн тойрон үүрийн гэгээнээс үдшийн бүрий хүртэл өнгө өнгөөр өөрчлөгдөн үзэгдэх үлгэрийн орон адил юм.
Энэ бүхнийг бодох зуурт бид зуныг хүлээж өвлийг давдаг хэдий ч зарим үед өвлийн үзэсгэлэнт төрхийг анзааралгүй өнгөрдөг гэлтэй.
Гэрэл зураг, бичвэрийг: Д.Занданбат
