Хүний сэтгэл зүйн байдал болон бие махбодын эрүүл мэнд хоёр салшгүй холбоотой болохыг орчин үеийн шинжлэх ухаан баталсаар байна. Үүний нэг тод жишээ бол сэтгэл зүйн байдал, таагүй дурсамжийг бичвэрээр дамжуулан илэрхийлэх буюу "бичих эмчилгээ"-ний арга юм. 1980-аад оны дунд үеэс доктор Жеймс Пеннебейкерийн эхлүүлсэн энэхүү судалгааны ажил нь хүн өөрт төрж буй гүнзгий мэдрэмж, айдас түгшүүрээ цаасан дээр буулгах үед тархины лимбик систем дэх ачаалал буурч, дархлааны эсүүдийн идэвхжил эрс нэмэгддэгийг тогтоосон байдаг. Сэтгэл хөдлөлөө дотогш нуух нь стрессийн даавар болох кортизолын хэмжээг тогтмол өндөр байлгаж, улмаар зүрх судасны тогтолцоо болон дархлааны хариу урвалыг сулруулдаг бол бичиж гадагшлуулах нь энэхүү сөрөг гинжин хэлхээг таслах үндэс болдог байна.
Энэхүү аргын гол мөн чанар нь ердөө болсон явдлыг тэмдэглэхэд биш харин тухайн үйл явдлаас үүдэлтэй өөрийн дотоод зөрчил, мэдрэмжийг утга зохиолын найруулга, дүрмийн хязгаарлалтгүйгээр хүүрнэн бичихэд оршдог. Бичих үйл явц нь тархины баруун хэсгийн сэтгэл хөдлөлийн өдөөлтийг зүүн хэсгийн логик бүтцэд шилжүүлэн "боловсруулах" боломжийг олгодог бөгөөд энэ нь тухайн хүнд асуудлыг объектив талаас нь харж, ойлгоход тусалдаг ажээ.
Ингэснээр өмнө нь эмх замбараагүй, хүнд мэдрэмж төрүүлж байсан дурсамжууд нь тодорхой бүтэц бүхий түүх болон хувирч, тархи уг мэдээллийг "дууссан" буюу "архивлагдсан" файл болгон ангилдаг байна. Энэ нь сэтгэл зүйн ачааллыг хөнгөлөөд зогсохгүй, тархины танин мэдэхүйн нөөцийг чөлөөлж, анхаарал төвлөрөлт болон ой тогтоолтыг сайжруулах ач холбогдолтой юм. Иймд хэрэв таны дотор ямар нэгэн зүйл зангираад, хэнд ч хэлж чадахгүй мэт санагдаж байвал өдөр бүр 15-20 минут зүгээр л бичээрэй.
